دیوان حافظ

<<دیوان حافظ>> شامل تمامی اشعار منسوب به او است که از او بر جای مانده است. این کتاب اولین بار به طور رسمی در فاصله سال های 1200 تا 1206 هجری قمری چاپ شده است. دخل و تصرف های زیادی در اشعار حافظ روی داده و در هر نسخه می بینیم که تعداد اشعار تغییر کرده است. مضامین اشعار پیرامون اوضاع زمان خویش، حکمت و مسائل عرفانی می باشد.بخش اعظم اشعار حافظ مربوط به غزلیات اوست که در حدود 500 غزل در دیوان او وجود دارد. در مورد مثنوی نیز در برخی نسخ قدیمی دو مثنوی وجود دارد که نشان می دهد جناب حافظ به منظومه های ویس و رامین، اقبال نامه و شرف نامه نظری داشته است. بخش دیگر هم مربوط به قطعات است که حافظ جهت ثبت رویداد هایی تاریخی سروده است این قطعات بیشتر از نگاه تاریخی دارای اهمیت می باشند و بخش آخر آن مربوط به رباعیات است که بیشتر در نسخ اخیر دیده می شود.